Diagnostiek
Laboratoriumbevindingen
- Acylcarnitine-analyse: verhoging van middellange keten (C6-C12) acylcarnitines (vooral C8 (octanoylcarnitine)) en relevante ratio’s (zoals bijvoorbeeld C8/C10 en C8/C2) in plasma en/of een bloedspot
- Organische zurenanalyse in urine: kenmerkende middellange keten lengte dicarbonzuren, hydroxy- en glycinederivaten
- DNA-diagnostiek: ACADM-mutatieanalyse
- Gouden standaard: enzymdiagnostiek (idealiter in lymfocyten) met fenylpropionyl-CoA als substraat.
Het verschil tussen ‘klassieke’ en ‘milde’ MCADD
Op basis van de literatuur kan een onderscheid worden gemaakt tussen ‘klassieke’ en ‘milde’ MCADD.[5, 13] Klassieke MCADD wordt gedefinieerd als een ACADM-genotype dat geassocieerd is met klinische presentatie en/of een MCAD-enzymrestactiviteit (ten opzichte van gezonde controlewaarden) <10%. Milde MCADD wordt gedefinieerd als de overige ACADM-genotypen en een MCAD-enzymactiviteit ≥10%. In Nederland had in de periode 2007-2015 ongeveer 25% van de pasgeborenen met MCADD de ‘milde vorm’.[8]
In het expertisecentrum krijgen alle MCADD-patiënten een noodprotocol. De adviezen m.b.t. de voedingsfrequenties worden alleen gegeven aan kinderen met klassieke MCADD, tenzij er bij kinderen met milde MCADD aanleiding toe is op basis van klinische bevindingen (zoals bijvoorbeeld anamnese, groei, beloop).
Aanvullend onderzoek
Indien de diagnose MCADD bij een patiënt bevestigd is, is genetische counseling geïndiceerd. Tevens wordt aanbevolen om onderzoek naar MCADD bij ongescreende broers en/of zussen binnen het gezin te verrichten en screening bij ouders te overwegen, zeker als de anamnese verdacht is voor MCADD (zoals acute ziekenhuisopnames, vastenintolerantie).
Prenatale diagnostiek
Gezien de behandelbaarheid van de aandoening wordt geen invasieve prenatale diagnostiek geadviseerd. Bovendien is het mogelijk om de diagnose te stellen door middel van analyse van de acylcarnitines in navelstrengbloed.[11]
Bij kinderwens wordt met de partner van volwassenen met MCADD de optie van dragerschapsonderzoek besproken. De a priori kans dat in Nederland iemand drager is van een ACADM-mutatie is ongeveer 2%.[7]