Diagnostiek

Laboratoriumbevindingen

Vaststellen diagnose GSD I

  • DNA-diagnostiek:
    • Bij verdenking GSD Ia (kliniek en laboratoriumafwijkingen):
      • mutatieanalyse: G6PC-gen
    • Bij verdenking GSD Ib (neutropenie, recidiverende infecties en/of IBD):
      • mutatieanalyse SLC37A4-gen
  • Geen afwijkingen bij mutatieanalyse:
    • Glucosetolerantietest en korte vastentest:
      • daling van lactaatgehalte bij glucosetoediening is passend bij de stoornis van de glyconeogenese die GSD I kenmerkt, maar kan ook gezien worden bij bijvoorbeeld fructose-1,6-bisfosfatasedeficiëntie en WARS2-defect.
    • Overweeg leverbiopt voor enzymdiagnostiek.

Differentiaaldiagnose
Aandoeningen die zich klinisch kunnen presenteren met de combinatie van hypoglykemie + hepatomegalie zijn andere GSD-subtypen, zoals GSD type III, GSD type VI, GSD type IX, Fanconi-Bickel syndroom en fructose-1,6-bisfosfatasedeficiëntie.

GSD I-patiënten presenteren zich meestal vroeger dan GSD III-patiënten met ernstige vastenintolerantie binnen 3-4 uur na een voeding. Omdat de gluconeogenese intact is bij patiënten met de overige GSD-subtypen, zal lactaat niet stijgen tijdens vasten en is de vastenintolerantie minder ernstig. Bij deze patiënten is het lactaat postprandiaal vaak wel verhoogd.

De verhoogde lactaatconcentraties leiden soms tot verwarring, waarbij er aan mitochondriële energiestofwisselingsziekten wordt gedacht. De differentiaaldiagnose van bij-vasten-toenemende lactaatconcentraties die dalen bij glucosetoediening bevat overige gluconeogenesestoornissen, zoals fructose-1,6-bisfosfatasedeficiëntie en WARS2-defect.

Aandoeningen die zich kunnen presenteren met hepatomegalie zijn lysosomale stapelingsziekten, zoals de ziekte van Gaucher en Niemann-Pick type B. In beide stapelingsziekten is sprake van splenomegalie en afwezigheid van vastenintolerantie en hypoglykemie.

Aanvullend onderzoek

  • Indien nog niet eerder verricht:
    • Laboratoriumonderzoek: levertesten en nierfunctie
    • Beeldvorming: echo abdomen (lever, milt, nieren en ovaria)
  • Onderzoek naar GSD I bij jongere broers en/of zussen binnen het gezin.

Vaststellen uitgangssituatie bij diagnose
Uitvoerige instructies over het ziektebeeld en de reguliere behandeling, alsmede de behandeling ter preventie van metabole ontsporing tijdens bijvoorbeeld ziekte.
Multidisciplinair onderzoek naar afwijkingen op basis van klachten op de biopsychosociale terreinen.

Prenatale diagnostiek

Prenatale diagnostiek is mogelijk en kan indien gewenst besproken worden met de klinisch geneticus. Hij kan uitleg geven over de procedure (pre-implantatie genetische diagnostiek, een villusbiopt (‘vlokkentest’) of vruchtwaterpunctie, in verschillende fasen van de zwangerschap) en de potentiële risico’s ervan.

Reageren is niet mogelijk