Diagnostiek
Laboratoriumbevindingen
Vaststellen diagnose holocarboxylasesynthetasedeficiëntie
- Gouden standaard: de typische organische zuren in de urine
- DNA-diagnostiek: mutatie-analyse in het HLCS-gen (uitgevoerd in het Amsterdam UMC)
Differentiële diagnose
Aandoeningen die in de differentiële diagnose moeten worden overwogen, omvatten biotinidasedeficiëntie en geïsoleerde carboxylasedeficiënties op basis van organische zuren, ureumcyclusdefecten op basis van hyperammoniëmie, en sepsis en andere aangeboren stofwisselingsziekten op basis van neurologische problemen en stuipen in de neonatale periode.[1]
Aanvullend onderzoek
- Bij (mogelijk) symptomatische patiënten: bloedgas, glucose, ammoniak, organische zuren (urine) en acylcarnitines (plasma).
- Onderzoek naar HCS-deficiëntie bij broers en/of zussen binnen het gezin.
Vaststellen uitgangssituatie bij diagnose (alleen bij symptomatische patiënten)
- Voorgeschiedenis en anamnese: ontwikkeling, groei, stuipen, voedingsproblemen, hyperventilatie, haarverlies, huidafwijkingen
- Lichamelijk onderzoek: hypotonie, ataxie, oogproblemen, huiduitslag, alopecia, hyperventilatie, cardiale evaluatie (valvulitis mitralis)
- Psychomotore ontwikkeling (neuropsychologisch onderzoek)
- Gehoorscreening (audiometrie)
- Visusproblemen (fundoscopie en VEP)
Prenatale diagnostiek
Soms is het mogelijk om de diagnose HCS-deficiëntie bij het ongeboren kind aannemelijk te maken middels echografisch onderzoek. Bij ongeboren kinderen met HCS-deficiëntie zijn subependymale cystes, ventriculomegalie en intraventriculaire bloedingen beschreven. Indien er verdenking is op het familiair voorkomen van HCS-deficiëntie dient hier expliciet op gescreend te worden aangezien er al antenatale behandeling gestart kan worden door de moeder biotine te geven.[6]
Prenatale diagnostiek kan worden uitgevoerd door analyse van organische zuren in het vruchtwater met behulp van stabiele isotoopdilutietechnieken, door enzymatische bepaling van HCS-activiteit in amniocyten, of door mutatieanalyse van DNA afkomstig van vlokkentest of vruchtwaterpunctie.[1]